Αναμονή

Αναζήτηση

Ένα διαφορετικό "Σαν σήμερα"

Που είναι ο μπαμπάς μου μαμά; – Μαρία Φραγκάκη

Social

Η μικρή Αναστασία μεγαλώνει στην κατεχόμενη Κύπρο μαζί με τη μαμά της. Ακούει το τραγούδι που γράφτηκε για εκείνη και βλέπει φωτογραφίες από τη βάφτισή της στο Παραλίμνι με νονό τον Θεόδωρο Πάγκαλο. Ο μπαμπάς της Τάσος Ισαάκ, που δεν πρόλαβε να τον πει μπαμπά, άφησε την τελευταία του πνοή στις 11 Αυγούστου του 1996, 95 μέτρα από την ελληνοκυπριακή πλευρά και 32 από την τουρκοκυπριακή. Ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου σε συμπλοκή στη νεκρή ζώνη και κανένας δεν κατάφερε να τον βγάλει ζωντανό από αυτήν και να τον γυρίσει πίσω στην έγκυο γυναίκα του, στην οικογένειά του, στους φίλους του, στους ανθρώπους που αγαπούσαν την παρουσία του και που τόσο τραγικά στερήθηκαν.

Ξέρω… είναι ηρωικό να πεθαίνεις για τα πιστεύω σου. Είναι ηρωικό να χάνεις τη ζωή σου στο «πεδίο της μάχης». Πόση γενναιότητα χρειάζεται άραγε για να περάσεις τη ζωή σου με την απώλεια που κουβαλάει αυτός ο ηρωισμός; Πόσο θάρρος χρειάζεται για να ακούσεις την απάντηση στο ερώτημα: «Γιατί εγώ δεν έχω τον μπαμπά μου εδώ»; Μπορεί βέβαια αυτές οι σκέψεις να μην βασάνισαν ποτέ το μυαλό της Αναστασίας. Όμως ζούμε σε έναν κόσμο με πολλές Αναστασίες και με ανθρώπους που είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να σταματήσουν να αναπνέουν αν είναι να αναπνέουν χωρίς να υπερασπίζονται το δικαιο με όποιο κόστος. Ξέρω κάποιους..και τους φοβάμαι όσο τους θαυμάζω. Τους φοβάμαι γιατί φυτεύουν τη σκέψη στο μυαλό μου ότι αύριο μπορεί να μην τους έχω. Τους θαυμάζω γιατί αύριο μπορεί να μην τους έχω… Κι αν δεν τους έχω, κι αν δεν υπάρχουν, κι αν δεν ακούγεται η φωνή τους παρά μόνο σε συνθήματα, κι αν γραφτούν γι’ αυτούς άρθρα σε εφημερίδες και στήλες και βιβλία, κι αν γίνουν διαδηλώσεις κι εξεγέρσεις, κι αν ανατραπούν καθεστώτα και κυβερνήσεις… τότε λέμε ότι αξίζει;

Όλα αυτά, όσο σπουδαία κι αν ακούγονται κι αν είναι, συγκρίνονται με το μέγεθος της ύπαρξης που επαναστατεί καθημερινά; Συγχωρέστε μου τη λιγοψυχία, μα η ιστορία του κόσμου αυτού μου υπαγορεύει ψυχές που θυσιάστηκαν για παραχωρήσεις. Παραχωρήσεις απέναντι στην οργή των ανθρώπων για εκείνους που χάθηκαν και όχι αλλαγές για τους ανθρώπους που έμειναν πίσω. Παραχωρήσεις που μακροπρόθεσμα ζητούν και άλλες ζωές. Παραχωρήσεις που μας αποδεικνύουν ότι η κόρη ενός ήρωα βαφτίστηκε από έναν πολιτισμένο φασίστα.

Τις καλύτερες ευχές μου!

Αφήστε το σχόλιό σας

Your email address will not be published. Required fields are marked *