Αναμονή

Αναζήτηση

Μαρία Σκαμπαρδώνη Συνεργασίες

Αναζητώντας μία πηγή με νερό | Μαρία Σκαμπαρδώνη

Social

Η ιστορία μας ξετυλίγεται στη σαβάνα της μακρινής Αφρικής, στα μέρη εκείνα όπου ζούνε τα άγρια θηρία που όλοι φοβόμαστε αλλά και θαυμάζουμε για τη δύναμή τους.
Όμως, δεν είναι μόνο εκείνα που διψούν για κατάκτηση και ξέσκισμα σάρκας. Τις ίδιες βλέψεις έχουν και εκείνοι οι άγριοι άνθρωποι- θηρευτές, οι οποίοι θέλουν να σκοτώνουν και να εκμεταλλεύονται το δέρμα των ίδιων για σκοπούς δικούς τους. Την ίδια πονηριά χρησιμοποιούν με εκείνα όταν θέλουν να επιτεθούν στο θήραμά τους, παγιδεύοντάς το και ρίχνοντάς το σε μία σχεδιασμένη ενέδρα με σκοπό τη θανάτωση του ίδιου για την εκμετάλλευση του δέρματός τους.

Μπροστά στο φόβο του θανάτου βρέθηκε και εκείνη η άγρια λεοπάρδαλη η οποία με σκισμένη τη σάρκα και αισθανόμενη το ζεστό αίμα να αιμορραγεί από την πληγή, καταφέρνει να διαφύγει από την ενέδρα, αφήνοντας τους εχθρούς της να την κυνηγούν. Κρύβεται έξυπνα πίσω από τα μεγάλα δέντρα, αφήνοντας πίσω της εκείνους τους κυνηγούς οι οποίοι πυροβολούν και φωνάζουν δυνατά. Ακόμα και αν το σώμα της αισθανόταν τον πόνο της πληγής, η δύναμη της ψυχής της ήταν τόσο δυνατή που την ενθάρρυνε να συνεχίσει να τρέχει.

Ήταν όμως και αυτή της η δίψα που την είχε αποδυναμώσει; πόση ώρα πρέπει να έτρεχε για να γλιτώσει από εκείνους τους αμείλικτους διώκτες της! Τώρα ήταν και η σειρά της να νοιώσει την αγωνία και το φόβο που αισθανόντουσαν και τα δικά της θηράματα όταν τα κυνηγούσε και τα εξουδετέρωνε. Αυτό το τόσο επίμονο και δυνατό αίσθημα της δίψας την είχε παραλύσει. Αισθανόταν αδύναμη, αν έβρισκε μία πηγή με λίγο νερό να έσβηνε τη δίψα της, πόσο θα δυνάμωνε και η ίδια απέναντι στη σκληρή επίθεση που δέχτηκε! Και η αγωνία της γιγαντωνόταν διότι δεν υπήρχε κοντά της πουθενά κάποια διαθέσιμη πηγή με νερό. Τότε, ακόμα και αν θεωρούταν ένα από τα δυνατότερα ζώα της σαβάνας, αισθάνθηκε για πρώτη φορά αδύναμη και φοβισμένη. Ο φόβος του θανάτου, ο πόνος του τραύματος επάνω στο σώμα της την έκανε να συνειδητοποιήσει για πρώτη φορά τη θνητότητά της.

Έκλεισε τότε για μία στιγμή τα μάτια της. Η μόνη ευχή που ούρλιαζε κυριολεκτικά από μέσα της, ήταν η λαχτάρα να ξεδιψάσει και να βρει μία πηγή. Το ένα της πόδι με δύναμη χτύπησε κάτω στο έδαφος. Και ξαφνικά, εκεί που δεν το περίμενε, έγινε το θαύμα! Μία πηγή με νερό αναδύθηκε κάτω από το χώμα της γης, νερό καθαρό, νερό που κρύβει μέσα του την πηγή της ζωής, την ίδια τη ζωή. Η χαρά της απερίγραπτη, η ίδια η ζωή της χάρισε εκείνη τη στιγμή αυτό που χρειαζόταν για να πάρει δύναμη και να κρατηθεί σε αυτή. Πρώτη φορά στη ζωή της αισθάνθηκε την αξία του νερού, πρώτη φορά ένοιωσε πως όλα αυτά που θεωρούμε  δεδομένα δεν είναι  ποτέ και πρέπει πάντοτε να τους δείχνουμε εκτίμηση.

Η λεοπάρδαλη κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή, παρά την πληγή και τον τραυματισμό που βίωσε. Κατάφερε να παραμείνει ζωντανή και να ξεδιψάσει τη στιγμή εκείνη που πίστευε πως όλα θα τελείωναν ξαφνικά….

Αφήστε το σχόλιό σας

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.